Troika – Falling light

De ontwerpers van Troika, Eva Rucki, Conny Freyer en Sebastien Noel, ontmoette elkaar tijdens hun studie aan de Royal College of Art daar zetten ze in 2003 de studio Troika op. Ze hadden het idee om de belangrijkste punten van een kunstwerk allemaal samen te laten komen namelijk kunst, design, wetenschap en architectuur. Zo kwamen ze op het idee van de Falling Light waarbij er led-licht door een op maat gesneden optische lens van Swarovski kristal valt. Door de op maat gesneden kristallen is het alsof het licht regent, maar eigenlijk is dat dus niet. En de computer gestuurde as zorgt ervoor dat de led de ene keer dichter bij de lens en de andere keer verder van de lens afgaat en dat de led dan ook uitgaat. Ik vind het een leuke uitvinding omdat het weer een keer iets heel anders is wat je bijna nooit tegenkomt en omdat het er echt cool uitziet omdat de druppels ook groter worden naar mate de led dichter bij de optische lens komt.

mijn top 5:

1. falling light,  Troika
2. Strandbeest, Theo Jansen
3. De solar sinter, Markus Kayser 
4. Pixel Mould Machine, Julian Bond 
5. KIOSK, Unfold & Tim Knapen 

gemaakt door: Pim Brueren

Markus Kayser – SolarSinter

Markus Kayser heeft een 3D-printer ontworpen, een combinatie van zonnepanelen, een grote lens en een ‘laserstraal’ van zonlicht. Genaamd de SolarSinter die met behulp van zonlicht zand laat omsmelten tot glas (sinteren), zo kan hij bijvoorbeeld in de Sahara, zand direct omsmelten tot een vaste vorm. Door zonlicht te versterken en op te vangen met een grote lens die op het zand gericht staat, smelt het zand om tot glas. Telkens als er een laag zand omgesmolten is wordt er een nieuwe op gegooid, waardoor er met iedere laag telkens een groter glas ontstaat. Met dit project kan hij dus met een laag energie verbruik toch heel veel en heel precies voorwerpen produceren. Wanneer dit project met grote maten wordt gebruikt door een fabriek kan deze hier heel veel geld besparen en dus verdienen. Om te zien hoe Kayser een glazen kom creëert, klik op deze link

Omdat ik het interessant vind hoe je met alleen zonne-energie, van zand glas maakt en daar weer een kom van maakt, heb ik voor Markus Kayser gekozen om daar over een verslagje te maken. Ook vind ik het interessant hoe je dit later ook weer voor andere dingen kunt gebruiken, zoals dus die ene fabriek.

  

Mijn top 5:

-Yuri Suzuki met zijn Colour Chaser(5)

-Theo Jansen en z’n strandbeest(4)

-Troika, Falling Light(3)

-Julian bond, met een vaasmaker(2)

-Markus Kayser, met zijn sun-cutter(1)

gemaakt door: Max Toorians

Dag 4: verslag door Max

Vandaag zijn we naar de ‘Wild-S’ van MU geweest, op Strijp-S. Daar hebben we geholpen om alle rotzooi van het terrein te rapen. Met plastic zakken om onze voeten gebonden, hebben we door de modder gelopen om plastic op te ruimen. We hebben al het overige afval (stoelen, banken en al dat soort zooi) in een of andere container van een ander bedrijf gedumpt. De rest van het hout hebben in een een piano gedumpt waarvan de toetsen het niet meer deden (en die zo vals als wat was). De klep bovenop de piano hebben we daarna dicht geplakt.

Daarna met koud bevroren handen weer terug naar MU, waar ook hard geklust werd. Er is weer veel nieuwe kunst geplaatst, waaronder Markus Kayser’s ‘SunCutter’. Ook zijn er beamers en lampen opgehangen. Onder het genot van wat lekkere hip-hop muziek werkt iedereen een beetje half- dood door.

Toen was er weer die lekker uitgebreide lunch, met alles erop en eraan; broodjes, croissantjes, vlees, kaas en de rest dat erbij hoort. Aan tafel een beetje uitpuffen was ook niet van hele lange duur, want we moesten meteen weer door om onze blogs verder af te maken. Zonder hip-hop muziek deze keer.

Beetje nadenkend wat er verder nog in de blog moet komen, tikte de tijd langzaam weg. Ja … toen was de dag eigenlijk al bijna voorbij. Tja, dat dacht ik tenminste. Totdat Pim en ik een of ander stom filmpje als facebookers in real life moesten spelen, waarbij Pim heel mijn arm blauw heeft gepoked. Na het maken van dat meesterwerk konden we (ik met gehandicapte arm) eindelijk naar huis fietsen.

Jun Mitani – Spherical Origami

Het kunstwerk waar ik over ga schrijven heet Spherical origami en is van Jun Mitani. Jun Mitani is een Japanse computerwetenschapper. De basis van dit kunstwerk is de Japanse vouwkunst: Origami. Hierbij heb je 1 vel papier waar je vormen uit moet vouwen zonder dat het papier scheurt. Dankzij erg precieze calculaties en computersimulaties creëert Mitani unieke origami.

Ik vind het kunstwerk zelf heel interessant omdat de kunstenaar wel de computer heeft gebruikt voor zijn werk maar niet de gouden regel van origami heeft overschreden, namelijk dat alles met de hand gemaakt moet kunnen worden.

Mijn top 5 van alle kunstwerken in de expositie van volgende week:

1. Jun Mitani – Spherical Origami

2. Yuri Suzuki – Colour Chaser

3. The T-shirt Issue – Digital Portraits

4. Theo Jansen – Strandbeest

5. Minale Meada – Virtual Florist

Door: Donna Senders

Yuri Suzuki – Colour Chaser

De KamMuraden geven alsvast één en ander prijs van wat er te zien zal zijn in de expositie. Ze geven elk een top 5 van hun favoriete werken en bespreken hun nummer 1.

Colour Chaser van Yuri Suzuki is een kunstwerk dat kleuren vertaald naar geluid. Het apparaat volgt een zwarte lijn, op die lijn worden kleuren gelezen. De kleuren worden dan naar verschillende tonen vertaald. Elke kleur heeft zijn eigen toon, dat is te horen aan het geluid dat uit het apparaat komt. Je kunt de kleuren zelf tekenen op de zwarte lijn. Zo kan je je eigen melodie maken.

Ik vind het leuk dat een kunstwerk meer is dan alleen iets om naar te kijken. Dit kunstwerk maakt geluid, dat vind ik erg leuk.

Top 5 van kunstwerken.

1. Yuri Suzuki – Colour Chaser

2. Jun Mitani – Spherical Origami

3. The T-Shirt Issue – Digital portraits

4. Minale Meada – Virtual Florist

5. Theo Jansen – Strandbeesten

Femke van den Hoff

Dag 3: verslag door Pim

En alweer is er veel veranderd. Zo zijn de Digital Portraits van T-shirt-issue en de origami van Jun Mitani en nog een paar kunstvoorwerpen erbij gekomen. We hebben vandaag ideeën bedacht om reclame te maken voor MU. Nadat dat die ideeën bedacht waren hadden we als opdracht gekregen om een filmpje te maken om de mensen te laten zien wat MU doet en bedenkt. Daarom hebben we eerst een script geschreven en hebben we verdeeld wie wat ging . Toen zijn we begonnen met filmen. Nadat dat uiteindelijk gelukt was hebben we even vrije tijd gekregen en hebben we geluncht en was de dag al weer voorbij. De ruimte vandaag:

Dag 2: verslag door Femke

Er is alweer veel veranderd in de ruimte!
Veel kunstwerken zijn al geplaatst. Natuurlijk nog niet allemaal, maar wat er al staat is erg indrukwekkend. In de ochtend heb ik samen met Donna de persmappen gemaakt. Dat houdt in; de inhoud uitprinten en op volgorde in de mappen leggen. Daar zijn we een tijdje mee bezig geweest, maar het was wel een leuk klusje. Ook heb ik een klein verslagje geschreven over mijn favoriete kunstwerk. Dat is de Color Chaser van Yuri Suzuki. De stagebegeleidster Simone had een aantal workshops bedacht. Donna en ik hebben de Post-it war workshop uitgewerkt. Het is een stappenplan voor een les. De les kan bijvoorbeeld door een klas gedaan worden op school, maar het kan ook in het MU. Dat was het voor deze dag! Ik ben erg benieuwd wat we de volgende dagen gaan doen. De ruimte ziet er vandaag zo uit.

Dag 1: verslag door Donna

De KaMuraden doen iedere dag verslag van hun belevingen. Hier het verslag van Donna over de maandag.

Vandaag was de eerste stagedag, om 10 uur begonnen we. We kregen een korte rondleiding en introductie, maar daarna gingen we meteen hard aan het werk! Als eerste heb ik een klein verslag geschreven waarin ik mezelf voorstel en uitleg waarom ik bij MU stage wil lopen. Daarna heb ik foto’s gemaakt van een kunstwerk van James Bridle, dit was een plank met 50 boekjes die op het eerste gezicht identiek leken maar van binnen kleine of grote verschillen hadden. Omdat de kunstenaar zijn kunstwerk nog niet gezien had, heb ik van de boekjes foto’s gemaakt. De boekjes hadden van binnen allemaal een nummer dus deze moest ik op volgorde op de plank zetten. Dit was nog een hele klus! Verder heb ik veel gepland en dingen besproken met Simone en Femke. Ik vond het een leuke eerste dag en kijk uit naar de rest van de week! Zo zag de ruimte er vandaag uit:

Nieuwe KaMUraden (oktober 2011)

Deze week lopen vier leerlingen van het Augustinianum mee in de organisatie van MU, in het kader van hun maatschappelijke stage. Max, Pim, Donna en Femke helpen met de laatste voorbereidingen voor de nieuwe expositie After the Bit Rush, die vanaf a.s. zaterdag (22-10-2011) open gaat. Op dit blog doen ze verslag van hun week en lichten alvast een tipje van de sluier van wat er te zien zal zijn. Hieronder stellen ze zich aan je voor.

Pim, Max, Femke en Donna

Pim Brueren
Ik ben Pim Brueren ben 14 jaar en zit op 3 havo. Onze school heeft besloten dat wij in de week van 17 t/m 22 oktober 2011 stage moesten lopen. We hadden de keuze uit veel verschillende stageplekken maar ik ben naar het MU gegaan omdat het me interessant leek om de kunst van nu en de toekomst te zien en mee te helpen opbouwen. MU doet mee aan de Dutch Design Week. De expositie ‘After the Bit Rush’ gaat er over dat de digitale wereld en de menselijke wereld bijna één zijn geworden. En dat lijkt me heel interessant want ik vind kunst heel leuk en computer games spelen ook. Ik ben zelf veel bezig met het maken van eigen nummers. Dat is de reden dat ik me in heb geschreven bij het MU. Toen ik toestemming had om bij het MU stage te lopen had ik er heel veel zin want ik had van tevoren al filmpjes gekeken van kunstenaars die verschillende kunstwerken hadden gemaakt. Toen ik bij het MU kwam vertelde ze me dat veel kunstenaars 3d printers gebruiken in plaats van het met de hand maken, maar daardoor hebben kunstenaars misschien meer ruimte om dingen te ontwerpen. Zo ver als ik nu heb gezien ziet alles er heel indrukwekkend uit.

Max Toorians
Mijn naam is Max Toorians, ik ben 14 jaar, zit in de 3e klas HAVO van het Augustinianum (Eindhoven). Mijn hobby’s zijn hockeyen, gamen, muziek maken en films kijken. In opdracht van school loop ik van 17 oktober tot en met 22 oktober stage. Ik heb voor MU gekozen omdat ik het interessant vind om te zien hoe een expositie wordt opgebouwd en daar dan ook aan mee te helpen. Omdat ik als een paar keer bij de Dutch Design Week ben geweest lijkt het me een leuke ervaring om hier dan ook m’n stage te lopen. Ik ben geïnteresseerd in de kunst die MU tentoonstelt, omdat het niet gewoon saaie schilderijen zijn maar kunst met een idee erachter (om een probleem bijvoorbeeld daarmee op te lossen). Ook lijkt me het leuk om mijn mening te geven over de kunst van deze kunstenaars en hoe zij het ook voor jongeren leuk kunnen maken door bijvoorbeeld het op een andere manier te promoten. Het contact met mensen waar je anders niet zo snel mee om zou gaan is ook heel erg leuk. Gewoon een leuke nieuwe ervaring die je anders niet zo snel zou ondernemen.

Donna Senders
Ik ben Donna Senders van Het Augustinianum, ik ben 14 jaar en woon in Waalre. Ik heb mezelf ingeschreven bij het MU omdat het me erg leuk lijkt om een hele week met de expositie mee te helpen en te zien hoe deze ontwikkelt. Ook las ik dat we veel verslagen gaan schrijven en kunstenaars interviewen, ik wil graag journaliste worden dus daar sluit deze stage mooi op aan. Ik hoop/verwacht dat we deze week hard gaan werken en dat ik er veel van leer. Mijn eerste indruk is in ieder geval erg positief de sfeer is erg relaxt en de mensen die ik heb leren kennen erg sympathiek en aardig (ook de muziek is leuk op de achtergrond ).
Om nog een beetje over mezelf te vertellen, ik wil dus graag journaliste worden en ik ben ook erg geïnteresseerd in zang, dans, kunst, fotografie en media.Wat ik zo leuk vind aan kunst is dat iedereen er zijn eigen invulling aan heeft. Wat voor iemand lelijk is is voor de ander prachtig enz. Ik heb al op de site gekeken naar informatie over de kunstenaars en de expositie van volgende week. Wat ik van de tekst begrijp is dat we in een ‘ digitale wereld ‘ leven; computers, telefoons, televisies, allemaal dingen die niet menselijk zijn maar wel menselijk geworden zijn in de loop der jaren en wat voor rol kunstenaars daarin kunnen spelen. Ik heb erg zin in deze week en benieuwd wat we allemaal gaan doen!

Femke van den Hoff
Ik ben Femke van den Hoff. Ik ben 14 jaar en zit op het Augustinianum. Waarom ik me bij het MU heb ingeschreven; het lijkt me interessant om te zien hoe een expositie tot stand komt. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het eindresultaat. Ik weet nog niet goed wat ik later wil worden. Dus deze stage kan helpen een idee te geven van wat ik wil. Mijn eerste indruk was positief. Het ziet er nog niet echt uit als een expositie dus dat maakt het alleen maar leuker. Wat ik verwacht is dat ik veel te doen heb en ook wat leer van deze week. Het lijkt me erg leuk om bezig te zijn met dingen te bedenken voor deze expositie. Wat ik op de site heb gelezen vond ik interessant. Iedereen heeft zijn eigen idee bij dit onderwerp. Het zet je aan het denken. Het digitale is erg gewoon geworden in ons leven en iedereen denkt daar anders over. Het lijkt me erg leuk om wat meer over de kunstenaars en hun kunstwerken te weten te komen. Ik vind het leuk om ideeën te bedenken om deze expositie te promoten bij leeftijdsgenoten. Ik heb veel zin in deze stage en zal me dan ook 100% inzetten!

Nog meer over de expo; video’s en reacties

Open Circuit van Christoph Haag, Martin Rumori, Franziska Windisch & Ludwig Zeller

SVEN van Amy Alexander

Al Jazari van Dave Griffiths